ხელოვნური დამატკბობლები, რომლებიც საკვებშია გავრცელებული. რას აკეთებს? რატომ არის ის ცუდი? ზოგს ვერ ხვდება, აი, ხომ არის რაღაც დიეტური ან ნულოვანი შმცველობის მაგალითად, როგორიც რომელიღაცა გაზიანი სასმელი. ეხლა კომერციულ სახელს არ ვიტყვი და ზოგი გეტყვის ხომ, ეს შაქარს ხომ არ აწევს? ის ხომ ნულოვანი შმცველობისაა. მაგრამ ხომ ტკბილია მემთხვევა? კი, ტკბილია. აი სწორედ იქ არსებული დამატკბობლები, ყველა ეს საქაროზა იქნება თუ ნუ საქაროზა კიდე, ხელოვნური ასპარტამი და ასე შემდეგ. ესენი ყველა აკეთებენ ალტერაციას ჩვენი კუჭნაწლავის ტრაქტის, აი ამ ეპითელური ბარიერს. სპობენ. კი ბატონო. ამიტომ ჩვენი ეპითელური ბარიერი თუ ირღვევა და ეპითელური ბარიერი ირღვევა გარემოშე არსებული პოლუტანტებით, მანქანის გამონაბოლქვით, სამშენებლო მტვრით, აი მარტივად რომ ვთქვათ და უფრო შტამბეშტავი ციფრი რომ მოვიყვანოთ, დღეს ადამიანი რასაც იყენებს, აი ჩვენ სადაც ვართ, ყველაფერი ხელოვნურია. რაც გვაცვია, ყველაფერი ხელოვნურია. რასაც მივირთმევთ. რეალურად ხელოვნურ რაღაცებში შენახულია. რასაც ვიყენებთ ჰიგიენურ საშუალებებს, რითაც ალაგებენ იმ სივრცეებს, სადაც ჩვენ ვართ. ანუ ადამიანი 250 000 ქიმიური ნივთიერების შემცველ პროდუქტს იყენებს, რომლის აღმოჩენა დაიწყო 50-იან-60-იან წლებში. ჩვენს ყოველდღიურობაში ჩვენ შევიფუთეთ აი ამაში და აქედან 125 000 პროდუქტის სამედიცინო ზემოქმედება არავინ არ იცის. აი ამან დააზიანა იმდენად და ალტერაცია მოახდინე ეპითელური ბარიერების, რომ აი ერთი ახსნა, რატომ მოხდა ასეთი დრამატული ზრდა. მოკლედ, ეპიდემიოლოგიას კიდე რომ შევხედოთ და რომ დავბრუნდეთ, რაც უფრო ნაკლებია ბუნებასთან კომუნიკაცია, აი ბიომრავალფეროვნების ნაწილია, იგივე კუჭნაწლავზე, ბარემ ორ სიტყვას ვიტყვი, არა მარტო გაზიანი სასმელი, აი სწრაფი კვების პროდუქტები. რაც უფრო გაღარიბდება კვება, რასაკვირველია ჩვენი კუჭნაწლავი ამ დროს ღარიბდება, ანუ მიკრობიომი, მიკროფლორა, იქ ირღვევა.